به گزارش اطلاعات آنلاین، «غارت اموال عمومی ازسوی شرکتهای آمریکایی» یکی از مهمترین محورهای مطرح شده ازسوی وزیر بهداری وقت در این کنفرانس خبری بود؛ وزیری که تنها چیزی در حدود یک هفته از تصدیاش در این سمت میگذشت و با توجه به پیشینه خانوادگی و حرفوحدیثهای پیرامونش، از چهرههای جنجالی کابینه آخرین دولت حکومت پهلوی محسوب میشد.
پرونده قطور فسادها
رزمآرا در آن نشستخبری با ارائه اسناد و مدارکی، تاکید کرد که وزارتخانه مطبوعش با وجود برخورداری از بودجه سالانه ۱۰میلیارد تومانی، اکنون به ورشکستگی رسیده و به دلیل چپاولهای صورت گرفته طی ۳ سال گذشته «اکنون دیناری در حساب ندارد».
او همچنین افشا کرد که شرکت آمریکایی «ای. دی. اس» چیزی در حدود ۱۰۰میلیون دلار از بودجه وزارت بهداری را به یغما بردهاست. ماجرا از این قرار بوده که شرکت آمریکایی متعهد شده بود برای این وزارتخانه کامپیوتر نصب و همچنین بیلان حسابها را تهید کند، اما با وجود دریافت بودجه، هنوز اقدامی انجام نداده بود. افشاگری درباره تخلفات رئیس خارجی بیمارستان «نوتردام دو فاطیما» در یوسفآباد و همچنین سوءاستفادههای انجام شده در مرکز اورژانس تهران از دیگر محورهای مطرح شده ازسوی وزیر بهداری دولت بختیار بود.
«وزارت بهداری برای خرید یک آمبولانس، پول ۴ آمبولانس را پرداخت کردهاست»؛ این بخش دیگری از افشاگریهای منوچهر رزمآرا درباره مفاسد حوزه مسئولیتش بود. او همچنین اعلام کرد به نام خرید دو هلیکوپتر و قایق برای وزارت بهداری، حدود ۱۴۰میلیون ریال سوءاستفاده شده و ازسوی دیگر بیش از ۶میلیون ریال خرج ریخت و پاشها و میهمانیهای شبانه، از جمله در «باشگاه نیاوران» شدهاست.
اعزام دختران به اروپا
وزیر بهداری دولت بختیار در ادامه به ریختوپاشها در اداره تامین اجتماعی وقت هم اشاره و تاکید کرد مهندس نقابت، مدیرعامل وقت این اداره، مبلغی در حدود ۸۰۰هزار ریال خرج کرده تا اتاق کارش را شبیه «اتاق پذیرایی کابارهها» تزیین کند. استخدام ۸دختر ۱۹ساله با حقوقهای گزاف و اعزام آنان به لندن و دیگر شهرهای اروپایی با پوشش «مامور بهداشتی» تا «در مواقع مخصوص از مسئولین وزارت بهداری پذیرایی کنند»، بخش دیگری از افشاگریهای رزمآرا بود.
او همچنین افشا کرد که همسر رضا تاجبخش، سفیر وقت ایران در هندوستان با مبلغ ماهانه ۸هزار تومان، به عنوان «مامور وزارت بهداری در هند» استخدام شدهاست. وزیر بهداری در این نشست خبری همچنین تاکید کرد وزارتخانه مطبوعش با بودجه سالانه ۱۰میلیارد تومان و ۶۰هزار کارمند، همه کاری کرده، جز کاری ک برعهدهاش بوده و «هنوز سل و مالاریا» پشت گوش ما قرار دارد».
رزم آرا با انتقاد از وضعیت بهداشتی مردم، بهویژه روستانشینان، «کارخانهداری» و «بانکداری» را از فعالیتهایی دانست که مانع خدمترسانی مناسب وزارت بهداری به مردم شدهاست. او به وضع صندوق تامین اجتماعی هم اشاره کرد و گفت که این صندوق تا شهریورماه ۱۳۵۷، با عناوین مختلف، ۱۴۲میلیارد ریال موجودی داشته، اما اکنون ۶۸۶میلیون ریال آن باقی ماندهاست. وزیر بهداری همچنین عنوان کرد که برای به پایان رساندن پروژههای مختلف سرمایهگذاری این وزارتخانه، باید مبلغی در حدود هزارو۴۰۰میلیون تومان به هدر داد.
ماجرای رزمآرا
منوچهر رزمآرا، برادر کوچکتر سپهبد حاجعلی رزمآرا، نخستوزیر پیشین ایران، که در ۱۶اسفندماه ۱۳۲۹ توسط خلیل طهماسبی از اعضای فداییان اسلام، کشته شد، در ماههای پایانی حکومت پهلوی، نقشآفرینی ویژهای داشت که از دید دربار و ساواک نیز پنهان نمانده بود.
در سندی از ساواک به تاریخ ۱۱ دیماه ۱۳۵۷ به سفر منوچهر رزمآرا، به پاریس به نمایندگی از شاپور بختیار و دیدار با امامخمینی(ره) اشاره شده است؛ سفری که به قصد جویا شدن نظر آیتالله خمینی درباره نخستوزیر بختیار انجام شده بود. رزمآرا همچنین درباره تحولات جاری در ایران، با ابوالحسن بنیصدر، از «چهرههای نزدیک به آیتالله خمینی در پاریس» نیز دیدار کرده بود، اما از این دیدارها نتیجهای به دست نیامد و تیر بختیار برای تایید گرفتن از امام(ره) بهمنظور پذیرش سمت نخستوزیری به سنگ خورد.
رزمآرا، که به ادعای خودش، تنها وزیری بوده که در روز ۲۲بهمنماه ۱۳۵۷ در دفتر کارش حاضر بودهاست، پس از پیروزی انقلاب اسلامی، مدتی در زندان بود و پس از آزادی، به پاریس رفت و در نقش اپوزیسیون جمهوریاسلامی به فعالیتهای خود ادامه داد.
